پایگاه اطلاع رسانی فیروزه کویریکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷

یخچال خالی خجلت زده از دستهای نیاز مریم و رضا / رفسنجان را تدبیری از جنس ماه خوش رمضان نیاز است - پایگاه اطلاع رسانی فیروزه کویر

سخن دوست :امام صادق(ع): بهترین آسودگی، بی توقعی از مردم است

یخچال خالی خجلت زده از دستهای نیاز مریم و رضا / رفسنجان را تدبیری از جنس ماه خوش رمضان نیاز است

اینجا آن سر دنیا سومالی یا افغانستان جنگ زده نیستند، اینها فرزندان ایران، کرمان، رفسنجانند! آری شهروندانی از شهر طلای سبز.

به گزارش فیروزه کویربه نقل از خانه خشتی؛ یک خانواده: پدر، مادر، فرزندان
یک خانواده: پدر بیکار، مادر خانه دار، فرزندان خردسال
یک خانواده: پدر معتاد،مادر بیکار، فرزندان گرسنه
خرج خوراک، پوشاک پول آب، برق و گاز و مصرف روزانه ی اعتیاد پدر
خانواده ای که ساکن جایی آن سر دنیا سومالی یا افغانستان جنگ زده نیستند، فرزندان ایران، کرمان، رفسنجان! آری شهروندانی از شهر طلای سبز.

از قدیم شنیده ایم بستری از زمین و سقفی از آسمان در تابستانهای گرم و خشک شهر کویریمان و زمستان های سرد و استخوان سوزش…

دو ماهی است از نوروز باستانیمان می گذرد و امروز هم وارد اولین روز از ماه میهمانی خدا شده ایم؛ خیلی از ماها خوشی های نوروز را بدون هیچ دغدغه ای گذراندیم و از همین حالا به فکر سحر و افطار مان هستیم یخچال خانه مان را پر از گوشت،مرغ و … کرده ایم تا بدن های روزه‌دارمان کمبود آهن، ویتامین و پروتئین نداشته باشد خیلی ها از هم اکنون به فکر مراسم ها و میهمانی های افطار هستند و پذیرایی از روزه داران در ماه ضیافت الهی ولی ای کاش یادمان بود جایی در همین نزدیکی هستند کسانی که یخچال خانه شان خالی و فقط به صرف خالی نبودن عریضه و یا شاید کاسه ای آب سرد روشن است.

مریم و رضا کودکانی با نگاهی مات،چهره هایی رنگ پریده در انتظار اینکه شاید امروز بابا نان بیاورد، چند سالی است که بابا معتاد شده و اصلا نیرویی برای کار کردن ندارد و چه کسی حاضر است به یک معتاد کار بدهد؟ گریزی نیست زندگی باید اداره شود با ماهی هر نفر ۴۵۵۰۰ تومان یارانه، حالا حساب کنید یک خانواده چهار نفره می‌شود ۴۵۵۰۰×۴ جایی خیلی پایین تر از خط فقری که دولت تعیین کرده است.

دستی نیست یاری برساند نه کمیته امداد ونه بهزیستی چون شرایطش را ندارند پدر بالای سرشان است و خدا را شکر معلول نیستند و شاید هنوز خیرین خبر از این خانواده ندارند …
بگذریم از روزهای تلخ کودکی فقر کمبودها،این کودکان چگونه آینده ای خواهند داشت تا چه مقطعی تحصیل خواهند کرد نکند خدای نکرده پا جا پای پدر بگذارند کودکانی که از همین سنین به جای تفریح و شادی مشق قناعت، رنج و کمبود را می آموزند با درد و رنج خو می گیرند و شاید بزرگترین دغدغه شان تکه نانی باشد تا شب گرسنه سر به بالین نگذارند لقمه نانشان گم شده شاید در تکه پاره های کاغذ ها و پوستر های تبلیغات انتخاباتی که همین چند روز قبل رفتگران زحمت کش شهرداری از کف خیابان ها جمع کرده اند…

Likes0Dislikes0
نظرات و ارسال نظر